:: دوره 13، شماره 1 - ( بهار 1390 ) ::
جلد 13 شماره 1 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر خاطره گویی گروهی بر احساس تنهایی ونیاز به تعلق خاطر سالمندان
حمید حجتی، سیدحمید شریف نیا، سمانه حسینعلی پور، فاطمه نیک خواه، حمید آسایش
چکیده:   (3529 مشاهده)

چکیده

زمینه وهدف:از آنجا که پدیده سالمندی منجر به تغییرات فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی می شود ممکن است عملکرد سالمندان ضعیف شده و آنها را مستعد اختلالاتی چون افسردگی و افزایش احساس تنهایی کند. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر خاطره گویی گروهی بر احساس تنهایی و نیاز به تعلق خاطر سالمندان شهر ساری انجام شد.

روش ها:در این مطالعه تجربی که در سال 1388 انجام گرفته تعداد 32 نفر از سالمندان مراجعه کننده به مرکز روزانه سالمندان شهر ساری به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه شاهد(16نفر) و مداخله(16نفر) تقسیم شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه احساس تنهایی،مقیاس نیازبه  تعلق خاطر و معاینه مختصر وضعیت روانی جمع آوری شد.نتایج به کمک آمار توصیفی و آزمون های تی زوجی و مستقل تجزیه و تحلیل گردید.

یافته ها:نتایج بعد از مداخله نشان داد که بهبودی میانگین نمرات احساس تنهایی)01/0 (p=و نیاز به تعلق خاطر )01/0 (p=از نظر آماری معنادار بود. در گروه شاهد تفاوت معناداری بین میانگین های قبل و بعد وجود نداشت. همچنین پس از مداخله، مقایسه نمرات احساس تنهایی و نیاز به تعلق خاطر دو گروه آزمون و شاهد تفاوت معناداری را از لحاظ آماری نشان داد)01/0 (p=. قبل از خاطره گویی گروهی تفاوت معناداری بین گروه مداخله و شاهد وجود نداشت.

نتیجه گیری:با توجه به اثرات مثبت خاطره گویی بر کاهش میزان تنهایی و افزایش تعلق خاطر سالمندان می­توان این تکنیک آسان و قابل اجرا را که مورد بی­توجهی قرار گرفته است، در تمام مراکز نگهداری سالمندان و یا در منازل به کاربرد.

واژه های کلیدی:خاطره گویی، احساس تنهایی، تعلق خاطر، سالمندان، گروه درمانی

واژه‌های کلیدی: خاطره گویی، احساس تنهایی، تعلق خاطر، سالمندان، گروه درمانی
متن کامل [PDF 177 kb]   (1994 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۳/۳/۲ | پذیرش: ۱۳۹۳/۳/۲ | انتشار: ۱۳۹۳/۳/۲


XML   English Abstract   Print



دوره 13، شماره 1 - ( بهار 1390 ) برگشت به فهرست نسخه ها